اى آنكه زآتش درون مىسوزى * از نار جحيم خشم تون مىسوزى گر زآنكه نمونه‌اى زدوزخ طلبى * بنگر بدرون خود كه چون مىسوزى سخنم شد بلند و مىترسم * كه مرا چيزى از زبان بجهد ( 65 ) خداوندا اين سخنان را در روضه سينه پاكان و روشن دلان جاى ده ، و از دوزخ سوزان كوتاه طبعان و حفره نيران تيره دلان پر شر و فتنه و آتش فساد دور دار . ( 66 ) و بدان كه جميع عرفاء و كافه محققان حكماء بر آنند كه قوام نشاه آخرت بدل آدميست و حيات دل بمعرفتست : جسد از روح و روح از علم برپاست * حيات جمله از قيوم داناست ( 67 ) و عمارت بهشت و قصور و انهار و اشجار و طيور و حور و غلمان همه به تعمير دل و تكميل ويست باعتقادات حقه و نيات صادقه ، " بان الجنة قاع صفصف و إن غراسها سبحان الله " . نشور و نماى درختان بهشت و ميوهاى وى از دانه علم و آب يقين است ، و تنقيه زمينش از اخلاص قلب بسبب اعمال شايسته و افعال پسنديده ، كه